karramba

Ach, dziękuję Ci za te miłe słowa :*

!!!!!!!! Dziękuję Ci bardzo za wsparcie, Kochana

Oj, u mnie właśnie w szkole było za dużo Tuwima. No aleee... chyba nie o szkole będziemy. Coelho? Hmmm... ja polecam Ci książkę "Listy do mojej córeczki" A.Ayache Czytałam co prawda kilka lat temu, ale skoro powroty do przeszłości, to... chyba nei straciła na prawdziwości.

Ja Tuwima nie lubię i jak go zobaczyłam na maturze, to byłam troszkę zdemotywowana;) Wolę Szymborską i Herberta. Kiedyś lubiłam Przerwę-Tetmajera, a później miałam lekcje języka polskieg... ^^

Jasne, że dasz radę Choć teraz może to zabrzmieć trochę irracjonalnie dla Ciebie, to za jakiś czas będziesz się z tego wszystkiego śmiać, zobaczysz;)
Tak a propos, to do mnie ostatnio bardzo przemówił wiersz ks. Twardowskiego:
"Jakie to dziwne
tak bolało
nie chciało się żyć
a teraz takie nieważne
niemądre
jak nic"

Mentalnie jestem z Tobą...

haha serio programowanie na matmie ci dali?? czyje sie tym bardziej szczesliwa, ze moja matma jest taka az zenujaco prosta xD a jakim jezykiem was katowali?

Jejku, przesłodki cytat! Też aż się uśmiechnęłam ;]

Jejku, przestań, nie rozpamiętuj tak Nie wiem, co bym zrobiła gdyby K. mnie teraz pocałowała a potem się, dosadnie mówiąc, wyjebała. Boże, podziwiam cię. No, w sumie trochę racji masz z tym rozpamiętywaniem. Życzę szybkiego ogarnięcia się, i znalezienia kogoś lepszego

To główna różnica między kobietami i mężczyznami - kobiety dłużej rozpamiętują, mężczyźni wolą żyć dalej i zapomnieć. Zazwyczaj, bo oczywiście trafiają się wyjątki od reguły

I to chyba jedyna rzecz, w której są 'mądrzejsi' od nas. Jak sama piszesz, rozpamiętywanie nie ma sensu. dlaczego więc to robimy, wciąż pozostaje zagadką...

Sama powiedziała, że pod koniec kłamała mówiąc, że mnie kocha. Że robiła to 'z przyzwyczajenia'. Plus to jej usilne wmawianie wszystkim, że jest hetero. Wiem, że część tego wszystkiego była prawdziwa, ale po tym wszystkim nie mam pojęcia, która.

Wiem, paskudnie jest wiedzieć, że ktoś z kogo się dopiero 'leczymy' już kogoś ma. Ale to typowe dla facetów

No czasem dobrze usłyszeć słowa pocieszenia. Ale co za dużo to niezdrowo.

No na witomino nas przenieśli dopiero rok temu, a to już nie jest elita od dwóch lat xdd...

Nie wiem o jaką sytuację chodzi, ale z góry uprzedzam - z autopsji właśnie - ostrożnie z tą prawdą. Zastanów się, czy jest ci ona konieczna. Jeśli nie - nie dociekaj bo może tylko pogorszyć sprawę.

A jeśli chodzi o moją eks to sama nie wiem, co się stało. Wersja z 'nie daniem rady presji' brzmi całkiem sensownie i kusząco, ale raczej jest mało prawdziwa. Może bardziej tak, wydaje mi się, że ona jest bi, więc wolała tę skłonność do własnej płci zagłuszyć i podążać tylko tym drugim instynktem. Ale nie chcę o tym myśleć. Nie chcę, bo to mi daje głupią nadzieję, że to nie znaczy, że mnie nie kochała, i mogę zrobić coś głupiego.

Mam ogromną nadzieję, że masz rację z tym 'przeszczęściem'... Choć wydaje mi się teraz takie nierealne, chciałabym znów to poczuć...

O matko... Moja szkoła elitarną? Chyba w twoich czasach ;pp Nie no... Nie chcę być niemiła, ale to jest zwykła buda z dziwnymi ludźmi. Po prostu zeszła na psy jak ja się tam dostałam.

A mogę gadać sama do siebie? tak wiesz, bez lustra? Bo to mi wychodzi najlepiej... tak sądzę. Ale dzięki za słowa wsparcia. Przynajmniej ktoś nie mówi "przykro mi" tylko "głowa do góry"... I to pomaga

Ano, u mnie homofobia kwitnie. Fajnie jest się dowiedzieć, że na studiach będzie lżej. Dzięki za miłe słowa, naprawdę

A mieszkałaś tam całe życie? Bo to też mogło by tłumaczyć ten brak swojego miejsca tam.


U mnie w ALO jest bardzo tolerancyjnie. Nie wiem jak nauczyciele [tylko jedna się przyznała, że jest homofobem i to babka od Religi] ale uczniowie są na to bardzo otwarci, bo po prostu wiedzą, że osoba homoseksualna to tez człowiek. Zresztą na miłosć jeszcze jest czas.

A tak btw... Nieładnie tak podglądać

No nieee... Gdynia to cudowne miasto jest! Może nie tak łądne jak Poznań ale cudowne xd

Podsumowując, tacy znajomi się przydają.

To z Gdyni aż do Poznania się uciekło?

To pomaga w trudach. Łatwiej znieść problemy i nie jest się samotnym... Nawet jeżeli to tylko znajomi z neta.

Znajomi okazują się często bardzo pomocni, dlatego ja też własnie zaczęłam ich szukać... Wcześniej kompletnie ich nie potrzebowałam. A żeby jeszcze dusza była artystyczna...

1Alo w Gdyni... 3 klasa, jak już zapewne zauwazyłaś..

A to w sumie nie wiedziałam. My mamy rok normalnie, tylko długo bo aż do lipca... [ale ja kończe w kwietniu <3]

I Ciebie też wszędzie widać...

Ja w sumie wszędzie trafiam na Fifi... No po prostu wszędzie tam gdzie wejdę...

Hmm trochę rozumiem, bo najpierw byłam historyczką, potem biolożką a teraz stuprocentową humanistką... W sumie to historią też się interesuję ciągle... Jesteś studentką co nie? Przecież jeszcze macie wakacje... prawda?

Też to zauważyłam... gdzie nie wejdę to tam są te  same osoby heh... Widać kto się udziela.

Tak zwany wężyk... Problemów już  i tak jest często za dużo. Swoją drogą... Matematyczka zajmująca się tak humanistyczną czynnością jak blog? No no no..

ehhh rozumiem cię, ja też sama nie potrafiłabym zerwać kontaktu.
informatykę, ale w UK, a tam wychodzą z założenia, że nie potrzebna nam jest tak zaawansowana matma jak w Polsce na infie xD. poza tym na drugim roku jeśli komuś jest potrzebna, to mają bardziej zaawansowaną, ale nie każą nam sie przynajmniej uczyć rzeczy niepotrzebnych

No niestety nikomu innemu się za nas nie będzie chciało... Po prostu życie było by łatwiejsze i po prostu lepsze...

haha, jak ty jestes na matematyce, to ja ci nawet nie powiem jaka ja mialam matematyke na pierwszym semestrze studiow, bo to az smieszne... no bo jak mozna na studiach uczyc sie jak obliczyć NWW i NWD, wykonywać obliczenia pisemne czy dodawać ułamki o różnych mianownikach xD ale nie narzekam, przynajmniej ładnie zdałam przedmiot

Cieszę się, że jakoś wywołałam reakcję, chociaż az tak pozytywnej nie planowałam. Siła jest ale w tych złych chwilach za cholerę się nie można ich dogrzebać. Miłośc mogłąby być lepsza... Taka zarezerwowana na jeden jedyny raz... Wtedy nie byłoby pomyłek, nie było by cierpienia... A miłość y była...